Karmel w Łasinie

Klasztor Sióstr Karmelitanek Bosych pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy i św. Józefa

Page 2 of 4

Niech Bóg będzie błogosławiony w swoich świętych

Serdecznie zapraszamy

w niedzielę, 17 lutego 2019, o godz. 17:00,

na spotkanie z osobą bł. Ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego.

Postać błogosławionego kapłana naszej diecezji,

wyniesionego 20 lat temu do chwały ołtarzy przez św. Jana Pawła II,

przybliży nam dk. prof. Waldemar Rozynkowski.

Święto Ofiarowania Pańskiego – Dzień Życia Konsekrowanego

 

 

Umiłowani w Chrystusie Panu Bracia i Siostry!

W dniu dzisiejszym, w Święto Ofiarowania Pańskiego dziękujemy Bogu za dar życia konsekrowanego. Dziękujemy za tych, którzy ślubując trzy rady ewangeliczne – czystość, ubóstwo i posłuszeństwo, towarzyszą nam na drodze wiary i powołania, które każdy z nas otrzymał. Osoby konsekrowane wskazują swoim życiem na obietnicę wieczności, do której wszyscy zdążamy. Święty Jan Paweł II przypomina nam, że dzięki życiu konsekrowanemu charakterystyczne przymioty Jezusa – dziewictwo, ubóstwo i posłuszeństwo – stają się w pewien swoisty i trwały sposób „widzialne” w świecie, a spojrzenie wiernych zwraca się ku tajemnicy Królestwa Bożego, które już jest obecne w historii, ale w pełni urzeczywistni się w niebie(VC 1).

Liturgia słowa dzisiejszego Święta odsłania przed nami tajemnicę wiary. Wiary, która kształtuje życie Maryi i Józefa oraz prorokini Anny i starca Symeona. Wiara ta rodzi się ze słuchania słowa Bożego. Słuchania potwierdzanego życiem i dokonywanymi wyborami. Maryja wraz z Józefem, ofiarowując Jezusa w Świątyni, wypełniają starotestamentalne Prawo – są wierni słowu Boga, wierzą w jego prawdziwość i sens. Prorokini Anna wraz z Symeonem oczekując wypełnienia się słowa Bożego, trwają na modlitwie, która stanowi fundament wiary.

Scena Ofiarowania Jezusa w Świątyni ukazuje nam postawę wynikającą z przyjęcia tej wiary. Wpisana jest ona w realizację powołania rozumianego, jako dar Boga. Wiara bowiem, to nie tylko wypełnienie Prawa, ale przede wszystkim spotkanie miłości człowieka z miłością Boga. Spotkanie Świętej Rodziny z prorokinią Anną i starcem Symeonem w Świątyni prowadzi do doświadczenia wspólnoty wiary. W środku tej wspólnoty jest Bóg. On jest jej sercem. Wiara jawi się zatem przed nami jako osobowe spotkanie z Bogiem i drugim człowiekiem. W tym względzie osoby konsekrowane, poprzez styl swojego życia, stają się znakiem wiecznej wspólnoty człowieka z Bogiem, do której każdy z nas jest powołany. Porzucili oni wszystko jak Apostołowie, aby przebywać z Jezusem i tak jak On oddać się na służbę Bogu i braciom (VC 1).

Charakterystyczną cechą współczesnych czasów jest proces głębokiej i ciągłej przemiany, której znamiona trudno nam dokładnie określić. Mnożą się wizje życia, a stawianie ich wszystkich na jednym poziomie relatywizuje wartość każdej z nich: zmienia się sposób postrzegania osoby, rodziny, przyjaźni, miłości, pracy i obowiązku (Głoście 3). Dokonuje się to poprzez tzw. kulturę hedonizmu, której wyrazem jest m.in. zatopienie w doczesności. Z niej rodzi się styl życia oparty na tymczasowości. Wszystko to sprawia, że dzisiejszy człowiek, zwłaszcza młody, boryka się z trudnościami w podejmowaniu trwałych decyzji i przyjmowaniu za nie osobistej odpowiedzialności. Wiara traktowana jest jako coś bardzo dowolnego, a Kościół – postrzegany jako instytucja, której celem są jedynie działania kulturalne i prospołeczne, a nie jako Mistyczne Ciało Chrystusa i wspólnota wiary. Oderwanie człowieka od więzi z Bogiem i Jego Prawem prowadzi w ostateczności do zagubienia duchowego, głodu prawdziwej miłości oraz lęku przed przyszłością.

W takiej rzeczywistości trudno mówić o Bożym powołaniu człowieka do życia rodzinnego, małżeńskiego, kapłańskiego, czy konsekrowanego. To powołanie zostało zastąpione takimi decyzjami i wyborami życiowymi, których motywacją nie jest pragnienie pełnienia woli Bożej, lecz realizacja samego siebie. Ginie w ten sposób pojęcie służby, rozumianej jako bezinteresowna miłość. Jesteśmy świadkami rodzącej się obojętności, a także braku wrażliwości. Coraz więcej młodych osób doświadcza osamotnienia. Małżeństwa przeżywają kryzysy wierności, a jesień życia zamienia się w bezużyteczną starość. Z drugiej strony spotykamy młodych, których cechuje spontaniczna otwartość na różnorodność, wrażliwość na kwestie pokoju, integracji, dialogu między kulturami i religiami. Potrafią oni być pionierami spotkania i dialogu międzykulturowego. Wielu też ludzi młodych jest zafascynowanych osobą Jezusa. Jego życie wydaje im się piękne, ponieważ było ubogie i proste, naznaczone szczerymi i głębokimi przyjaźniami. Życie Jezusa jest dla nich nadal bardzo atrakcyjne i inspirujące. Jest ono prowokacją, która stawia konkretne wyzwania. Potrzeba im jednak prawdziwych przewodników na drodze wiary, powołania i rozeznawania (por. Młodzi, wiara i rozeznawanie powołania 45).

Osoby konsekrowane, idąc za przykładem Maryi i Józefa, pokazują, że wszystkie momenty życia znaczone są śladami obecności Boga. Bóg pragnie być obecny w każdej chwili naszej codzienności, aby już tu na ziemi otworzyć nam bramy nieba. Życie osób konsekrowanych sprawia, że ta prawda staje się faktem. Słuchając i wypełniając słowo Boże, pragną potwierdzać życiem wyznawaną ustami wiarę. Wiara bowiem bez uczynków jest martwa (por. Jk 2,17). Modlitwa i osobowe spotkanie z Jezusem w codziennej Eucharystii jest źródłem ich sił duchowych i zapewnia skuteczność w podejmowanej przez nich posłudze apostolskiej.

Świątynia to centrum życia osób konsekrowanych. Przychodząc każdego dnia do Świątyni, by trwać na modlitwie jak Anna i Symeon, przypominają nam, że modlitwa i adoracja zawsze przynoszą owoce, nawet gdyby trzeba było czekać na nie całe życie. Konsekrowani czują się posłani do dzisiejszego człowieka z orędziem Dobrej Nowiny. Dzięki Duchowi Świętemu otwierają drzwi swych wieczerników zakonnych i głoszą Ewangelię wszędzie tam, gdzie podejmują codzienną posługę. W ten sposób przywracają światu prawdziwe oblicze Boga, który jest Miłością.

Szczególnym miejscem posłania osób konsekrowanych w świecie są ludzie młodzi. Ojciec święty Franciszek, zwołując Synod poświęcony młodzieży przypomniał, że nie może zabraknąć osób konsekrowanych na drodze ich życia wiary (por. Młodzi, wiara i rozeznawanie powołania 93). Dziś wielu konsekrowanych jest obecnych na różne sposoby w życiu ludzi młodych. Również wiele klasztorów i domów zakonnych staje się domami modlitwy, w których młodzi doświadczają spotkania z Bogiem i drugim człowiekiem. Dzięki temu Kościół jest dla nich domem, w którym każdy może znaleźć swoje miejsce, i w którym doświadczy miłości, dobroci oraz wzajemnego szacunku.

Wielość inicjatyw podejmowanych przez osoby konsekrowane, mających na celu przyprowadzenie młodych do Świątyni, pokazuje, jak ważne miejsce zajmują oni w życiu Kościoła. Towarzyszenie na drodze wiary, uczestnictwo w rozeznawaniu i wyborze życiowego powołania, to szczególne wyzwania dla wszystkich wierzących, zwłaszcza dla osób konsekrowanych. Młodzi są naszym dziś i naszym jutro – potrzeba zatem jeszcze bardziej otworzyć dla nich drzwi naszych Świątyń i domów zakonnych.

Dziękujemy wszystkim osobom konsekrowanym towarzyszącym ludziom młodym za obecność w ich codzienności. Czas przeznaczony dla człowieka, szczególnie w jego młodości, nigdy nie jest czasem straconym. Bóg nigdy nie męczy się człowiekiem, zwłaszcza młodym, gdy ten zadaje wiele trudnych pytań dotyczących życia, wiary i powołania. Wiara jako spotkanie człowieka z Bogiem jest tym szczególnym spotkaniem, w którym jest miejsce dla trzeciej, czwartej i kolejnej osoby.

Drodzy Bracia i Siostry, zwłaszcza ludzie młodzi! Nie bójcie się zaufać Chrystusowi, otwórzcie drzwi Waszych serc. Miejcie odwagę pokonać dzisiejszą mentalność, w której życie bez Boga staje się coraz częściej normą postępowania. Droga wiary nie jest łatwa, potrzeba czasem wysiłku i rezygnacji, może i doświadczenia ciemności, ale na tej drodze nie jesteście sami. Jest Ten, który powiedział: A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata (Mt 28,20).

W tej drodze wiary, odczytywania powołania i rozeznawania niech nigdy nie zabraknie tych, którzy poświęcili swoje życie dla Chrystusa – sióstr i braci życia konsekrowanego. Nie lękajmy się zapytać ich o drogę wiodącą do Świątyni, nie lękajmy się trwania z nimi na modlitwie, nie bójmy się przyjąć od nich Chrystusowego zaproszenia – Pójdź za Mną (Łk 18, 22).

Dziś, gdy dziękujemy dobremu Bogu za dar życia konsekrowanego, prosimy o nowe i święte powołania kapłańskie, zakonne i misyjne. Kościół przypomina nam w osobie Ojca św. Franciszka, że powołaniem naszym jest świętość (GE 9). Musimy być święci! Tylko świętością naszego życia jesteśmy w stanie zaprosić innych na drogę wiary. Ludzie młodzi domagają się Kościoła autentycznego, jasnego i radosnego. Oni potrzebują świętych, którzy poprowadzą ich do Świątyni na spotkanie z Bogiem żywym i prawdziwym.

Wszystkie osoby konsekrowane zawierzamy Maryi Matce Kościoła i Matce naszej wiary. Niech Ona uczy nas wiary, która jest wyrazem zaufania wobec Bożej miłości i wierności, która staje się obecnością.

+ Jacek Kiciński CMF
Przewodniczący Komisji
ds. Instytutów Życia Konsekrowanego
i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego KEP

Uroczystość Matki Bożej z Góry Karmel

Zbliża się dzień, w którym w szczególny sposób czcimy Maryję – naszą Matkę i Siostrę, która obdarowała Karmel i cały Kościół znakiem Szkaplerza. Zapraszamy do przeżycia tego dnia w łączności z naszą Wspólnotą – kto może przez uczestnictwo w odpustowych uroczystościach, a kto nie będzie w stanie tak bezpośrednio, niech będzie z nami duchowo. My także tego dnia będziemy w szczególny sposób łączyć się  w Niepokalanym Sercu naszej Matki Maryi z wszystkimi osobami, które powierzyły się naszej modlitwie, które wspierają nasz klasztor modlitwą czy ofiarą pieniężną, które odwiedzają naszą stronę internetową, które modlą się z nami w naszej Kaplicy. W Waszej intencji Kochani będzie odprawiona Msza św. Odpustowa.

Do przeżycia Uroczystości Matki Bożej z Góry Karmel będziemy przygotowywać się przez Triduum Maryjne, które w dnia 13, 14 i 15 lipca (piątek, sobota, niedziela) poprowadzi o. Tomasz Litwiejko OCD. Każdego z tych dni zapraszamy na Mszę św. na godzinę 18:00. W niedzielę 15 lipca godzinę przed Mszą św. czyli od 17:00 będzie Adoracja Najświętszego Sakramentu, podczas której będzie możliwość przystąpienia do Sakramentu Pokuty i Pojednania.

16 lipca (poniedziałek) uroczystościom będzie przewodniczył Ks. Bp Józef Szamocki. Msza św. na placu przed klasztorem o godzinie 19:00. Po Uczcie Eucharystycznej zapraszamy wszystkich jej uczestników na agapę. Dla osób, które tego jeszcze nie uczyniły, a mają takie pragnienie będzie też możliwość przyjęcia Szkaplerza. Dlaczego warto to uczynić? Bo „przyjąć Szkaplerz to przyodziać się w Chrystusa, w święte człowieczeństwo Chrystusa, utkane w łonie Maryi Dziewicy. Szkaplerz jest wspomnieniem szaty chrzcielnej: stroju weselnego; <najlepszej szaty>, którą Ojciec z przypowieści o synu marnotrawnym każe dać swojemu dziecku powracającemu do życia (Łk 15, 22); białej szaty zwycięzców wybielonej we Krwi Baranka (Ap 7, 14); stroju, który pozwala wejść na salę weselną (Mt 22, 12)” (Philippe de Jesus-Marie OCD, Szkaplerz, życie na wzór Maryi).

Wigilia Zesłania Ducha Świętego

W sobotę, 19 maja, w Wigilię Zasłania Ducha Świętego, zapraszamy serdecznie na czuwanie modlitewne, które w naszej Kaplicy poprowadzi o. Krzysztof Jurewicz, Oblat Maryi Niepokalanej.

Czuwanie rozpoczniemy o godzinie 20:00 modlitwą brewiarzową – Kompleta i Godzina czytań.

Około 21:00 – Apel Jasnogórski, a po nim krótka katecheza i czas wspólnej modlitwy.

Od 22:00 do 22:50 Adoracja Najświętszego Sakramentu w ciszy. W tym czasie będzie możliwość skorzystania z Sakramentu Pokuty i Pojednania.

O 23:00 Msza Święta.

Przyjdź Duchu Święty i rozpal nas ogniem Twojej miłości!

Wiara rodzi się ze słuchania.

W dzisiejszą niedzielę, 15 kwietnia rozpoczyna się Tydzień Biblijny. Dziś przypada też II Narodowy Dzień Czytania Pisma Świętego.

Chcemy i my zaprosić Was Kochani, do wspólnego pochylenia się nad Listem św. Pawła do Rzymian. Wszakże i do nas zwraca się św. Paweł pisząc „Do wszystkich przez Boga umiłowanych, powołanych świętych, którzy mieszkają w Rzymie (w Łasinie!); łaska Wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa! (…) Gorąco pragnę użyczyć Wam nieco daru duchowego dla Waszego umocnienia, to jest, abyśmy się u Was nawzajem pokrzepili wspólną wiarą – Waszą i moją.”

Przyjdźmy dziś, na godzinę 18:00 do Kaplicy Karmelu pokrzepić się Słowem Bożym i uradować się wzajemnie świadectwem swojej wiary.

Serdecznie zapraszamy!

« Older posts Newer posts »

© 2020 Karmel w Łasinie

Theme by Anders NorenUp ↑